Cannabis patenteren

Wiet patenteren is onrecht zaaien voor de toekomst

Craig Nard / The Conversation
Nederlandse bewerking: Cannaclopedia2017
 

Cannabis blijft dan wel illegaal, dat verhindert niet dat er patenten op genomen worden. Het is moeilijk de logica van het beleid daarin te volgen.
 

De DEA houdt cannabis in Klasse 1 wat betekent dat de overheid “geen aanvaard medisch gebruik” ziet en een hoog misbruikpotentieel. Cannabis staat dan ook geklasseerd bij LSD en heroïne. De Trump-administratie staat duidelijk sceptisch tegenover de medische voordelen van cannabis. Justitieminister Jeff Sessions noemt het een “hype”.

Maar, legale wiet is uitgegroeid tot een miljardenbusiness die de schatkist van acht staten spekt, staten waar de kiezers voor legaal creatief cannabisgebruik gestemd hebben.
 

Als professor die onderzoek doet en doceert over patentrecht, heeft Craig Nard vastgesteld hoe private bedrijven in alle stilte deze patenten op cannabis gebaseerde producten en productiemethoden vastleggen, ondanks de opname van cannabis als Klasse 1 drug. Ironisch genoeg is het de Amerikaanse overheid zelf die patent genomen heeft op het “toedienen van een therapeutisch effectieve hoeveelheid cannabinoïden”.

Deze betrokkenheid van de overheid met het patentensysteem roept verschillende interessante vragen op nu de legale wietindustrie floreert en medisch cannabisonderzoek vooruitgang boekt.
 

Botsende wetten

Patenteren van levende organismen

Eerst en vooral, hoe kan een individu of een bedrijf patent bekomen op een levend organisme dat in het wild groeit en al vijfduizend jaar bekend is?

Voormalig voorzitter van het hooggerechtshof Warren Burger, schreef in 1980 in een zaak de jurisprudentie en zorgde daarmee voor een keerpunt. Hij stelde dat het in aanmerking komen voor patentbescherming niet afhankelijk is van het feit of een stof levend is of niet. De hamvraag is of de uitvinder het werk van de natuur veranderd heeft in zoverre dat het resultaat van de uitvinding kan beschouwd worden als een niet in de natuur voorkomende stof.

Daarbij komt nog dat twee federale wetten uitdrukkelijk patentbescherming van variëteiten erkennen, inclusief de Plant Protection Act van 1930 waarin een uitvinder grondwettelijk gedefinieerd wordt als niet alleen iemand die iets nieuws creëert maar ook iemand die “ontdekker is, iemand die ontdekt en uitvindt”.

Volgens die redenering krijgen seksueel of aseksueel geproduceerde planten patentbescherming, of dat nu bessen of rozen of geraniums zijn. Hetzelfde geldt voor verschillende variëteiten van de natuurlijk voorkomende cannabis sativa en cannabis indica planten, beide ook bekend onder de naam “marihuana” (Ik probeer de naam ‘marihuana’ zoveel mogelijk te vermijden omdat die ontsproten is uit racistische geesten tegen Mexicanen enerzijds, en om burgers te misleiden anderzijds).
 

Geen oordeel

En waarom dan, zal je je afvragen, geeft en heeft de overheid patenten op stoffen waarvan ze het bezit verbieden? Waarom worden patenten afgeleverd op planten die je niet kan kweken of verhandelen zonder de wet te overtreden? En kunnen mensen, bedrijven of andere entiteiten die deze patenten bezitten, hun rechten doen gelden in een federale rechtbank als iemand die patenten schendt?

In tegenstelling tot Europees patentrecht, waarin patenten of uitvindingen die beschouwd worden als “tegenstrijdig aan de openbare orde en de moraliteit” verboden zijn, is het Amerikaanse patentrecht amoreel en onoordeelkundig.

Amerikaanse rechtbanken hebben geoordeeld dat het patent- en merkenbureau zowel het alledaagse (fietsen en blikopeners) als het controversiële (preservatieven, genetisch gemodifieerde muizen, munitie,…) op dezelfde manier behandeld dienen te worden. Daarom worden alle variëteiten van bloeiende planten – of dat nu tomaten zijn of cannabis – op dezelfde leest geschoeid. Nochtans volgen het patent- en merkenbureau (onderdeel van het departement voor handel) en de DEA (een agentschap van het departement justitie) verschillende regels en wetten als het over gecontroleerde stoffen gaat.
 

Craig Nard

Prof. Graig Nard

Voor medisch gebruik is wiet in bijna 30 staten gelegaliseerd.

Van deze beloftevolle industrie getuigt ook de uitgifte van dozijnen patenten die verband houden met cannabinoïden en diverse cannabisvariëteiten, inclusief tabletvormen met toevoeging van cannabisextracten, kweektechnieken en methoden voor het maken van dranken met cannabisextract. Sommige van die producten bevatten een belangrijke hoeveelheid THC, het psychoactieve element in cannabis dat de high veroorzaakt.
 

Bron: Alternet – Craig A. Nard
Galen J. Roush Professor of Law; Director, Spangenberg Center for Law, Technology & the Arts and the FUSION Certificate Program in Design, Innovation & IP Management

B.A. 1987 (Washington & Jefferson), J.D. 1990 (Capital),
LL.M. 1995, J.S.D. 1999 (Columbia)
Phone 216/368-6348
Email: craig.nard@case.edu
View CV (PDF) – Open Access Publications